MuzIC: bijzondere ontmoetingen
op de Intensive-Care

Het team van MuzIC creërt bijzondere muzikale ontmoetingen op een groeiend aantal Intensive Care afdelingen in Nederlandse ziekenhuizen. Zij beschikt over speciaal opgeleide musici die worden begeleid, getraind en opgeleid door IC-professionals.

Onderzoek bevestigt dat muziek, bij de patiënt aan het bed, een positieve werking kan hebben op pijn en angst, waardoor er minder sedatie (narcosemiddelen), anxiolytica (medicatie tegen angst) en pijnmedicatie nodig is bij intensive care patiënten.

 MuzIC wil met muzikale ontmoetingen de impact beperken van een IC opname op het leven van de patiënt én familie. Muziek roept emoties op; musici van MuzIC herkennen deze emoties en spelen daar muzikaal op in.

 Stichting MuzIC heeft een ANBI-status.

BLIK VANUIT DE WETENSCHAP

Artur Jaschke / Neuro-muziekwetenschapper: ‘auditory cheesecake‘ 

Bekijk ook de aanbeveling van MuzIC ambassadeur
Prof.dr. Erik Scherder.  

Schermafbeelding 2019-09-25 om 18.06.14
Video afspelen

MuzIC werkt ook graag op uw IC-afdeling

In overleg met de verpleging maken onze musici zelfstandig de ronde langs de IC-patiënten voor een muzikale ontmoeting. Klik hier voor meer ziekenhuis informatie.

Wilt u weten hoe het in de praktijk werkt? Maak met ons een vrijblijvende afspraak voor een ontmoeting bij u op de Intensive Care. Klik hier voor onze contactgegevens.

Doneer en help ons om muzIC ontmoetingen mogelijk te maken voor de patiënten en familie op de Intensive Care afdelingen van alle Nederlandse Ziekenhuizen; doneer nu.

De volgende ziekenhuizen werken al met MuzIC:  

Jeroen Bosch Ziekenhuis – Den Bosch / St. Antonius Ziekenhuis – Nieuwegein / Spaarne Gasthuis – Haarlem / Spaarne Gasthuis – Hoofddorp / Isala Ziekenhuis – Zwolle / UMC – Utrecht / Haags Medisch Centrum – Den Haag / Rode Kruis Ziekenhuis – Beverwijk / Brandwondencentrum – Beverwijk / Amsterdam UMC locatie AMC – Amsterdam

Dit zeggen onze relaties over MuzIC

Bart Timmermans
Locatiemanager
Intensive Care Unit
UMC Utrecht

“Vreugde en intens verdriet liggen op de IC soms dicht bij elkaar.  Ik ben enorm trots hoe het project MuzIC bij ons op de afdeling verlichting kan bieden in moeilijke tijden.”

Marijke van der Perre
Patient
St. Anthonius Ziekenhuis
Nieuwegein

“Muziek op IC is een top idee! Dit betekende erg veel voor mij en mijn partner tijdens mijn langdurige verblijf op de intensive care !”

Miriam Moviat
Intensivist
Jeroen Bosch Ziekenhuis
Den Bosch

“Muziek is een prachtige aanvulling op onze dagelijkse zorg, die we ondanks de ‘high tech’ IC-setting zoveel mogelijk willen laten aansluiten bij de persoonlijke wensen van de patiënt.” 

 

Ted Punt
Schoonzoon IC patient
VU-AMC-Amsterdam
Amsterdam

“MuzIC gaf met haar warme, persoonlijke optredens iets bijzonders dat artsen of familie niet kunnen bieden. Muziek brengt denk ik net wat extra hoop en kracht.”

 

Ellen Meuleman
IC verpleegkundige
Spaarne Gasthuis

“Livemuziek geeft steun in deze kwetsbare periode en brengt even een andere wereld. Het schept een band om hier als verpleegkundige bij te mogen zijn .”

 

 

REMY VAN KESTEREN-Harpist

“Door middel van live muziek kan de IC even in een andere wereld veranderen. Als de nood het hoogst is brengt muziek rust, troost en ontspanning.”

Meld u aan voor onze nieuwsbrief

 

Wilt u op de hoogte blijven van MuzIC en haar ontwikkelingen? Meld u dan hier aan voor onze nieuwsbrief. We sturen alleen berichten als we echt nieuws hebben.

Uw gegevens worden vanzelfsprekend conform regelgeving AVG opgeslagen.

Bekijk onze privacy voorwaarden.

    Volg ons op Social Media:

    ....of lees hieronder ons meest recente nieuws

    08 jun

    Geen bliepjes – Lies Joosten

    Op een mooie lentedag rijd ik met mijn draagbare harp naar Den Bosch om te spelen op de IC voor MuzIC. Bijzonder fijn dat dit interactieve werk wel door kan en mag gaan, terwijl de ‘gewone’ concerten vanwege Corona afgezegd zijn. Onderweg luister ik afwisselend naar Radio 4, 3 en 2 om alvast inspiratie op te doen  (en weg te zappen als ‘t me even niet aanstaat).  Eenmaal in het Jeroen Bosch Ziekenhuis blijkt dat het  nog topdrukte is op de IC.  Zo druk dat voor een aantal verpleegkundigen het meivakantieverlof  niet door kan gaan…

    De situatie op de IC is iedere keer anders; vandaag zijn bijna alle patiënten diep in slaap, gesedeerd.  Dat betekent dat er weinig directe interactie is met de patiënt. Ik zal zachte soundscapes spelen, op het ritme van de ademhalingsapparatuur.  We gaan ervan uit dat de muziek doordringt in de slaap, dat het op een of andere manier binnenkomt bij de patiënt. Maar ik speel ook met de andere mensen in gedachten, voor de rust van de verpleegkundigen en andere IC medewerkers waar het al wekenlang zo druk is.

    In iedere unit kies ik voor een ander klankenpalet, van klassiek tot midden Oosten. Soms is er een kort gesprek met de verpleegkundige over de achtergrond van de patiënt om de muziek zo goed mogelijk af te stemmen, of ik kijk naar de tekeningen en wenskaarten aan de wand; verder volg ik mijn intuïtie bij de muziekkeus. 

    Bij de laatste unit zie ik opeens een patiënt met open ogen en merk hoe fijn dat voelt: contact! De dame is bed is zeer vermoeid maar kijkt toch met open blik naar de harp. Ik speel een langzaam instrumentaal Que será será en de verpleegkundige neuriet mee “dit brengt me in vakantiestemming!”. Ze pakt een tube handcrème en geeft een liefdevolle handmassage aan mevrouw. Ook haar voeten komen aan de beurt.  Mooi om zo samen te werken! Na 10 minuten vraag ik haar of het genoeg is, of dat ze graag meer muziek wil: “ja”, fluistert ze, “genoeg”.  Die zelfbeschikking is heel belangrijk in een omgeving waar veel keuzes voor jou gemaakt worden.

    Het uur is alweer voorbij. Bij de uitgang spreek ik een verpleegkundige: “dankjewel” zegt hij “het was mooi”. “Ik heb de hele ochtend eigenlijk geen bliepjes gehoord, laten we hopen dat het vandaag zo rustig blijft”!

    30 mei

    Intervisie

    Onlangs hebben onze muzikanten weer een intervisiedag gehad. Onder leiding van coach Froukje van der Lende zijn we aan de slag gegaan met themaas die we tegenkomen op de IC’s. Daarnaast ontvingen de musici een improvisatieworkshop van Remmert Velthuis en een digitaal hoorcollege van neuromusicoloog en MuzICbestuurslid Artur Jaschke.

    Het was een inspirerende en leerzame dag op een schitterende locatie: Theater De Liefde in Haarlem.

    20 mei

    Voorschot – Kurt Efting

    De redenen waarom patiënten uiteindelijk op een IC belanden, kunnen heel verschillend zijn. Soms hoor je daar als muzikant vooraf iets over. Vaak ook niet. Maar soms vertelt de patiënt in kwestie het je zelf. En dat geeft de muzikale ontmoeting iets heel persoonlijks.

    Ik stond aan het voeteneind van het bed van een man op leeftijd die met ontbloot bovenlijf alleen lag op een kamer. Het liedje dat ik speelde wist hij wel te waarderen, wat hij liet blijken door de melodielijn mee te neuriën. Onze stemmen vonden elkaar onder de piepjes die alom vertegenwoordigd zijn op een IC.

    De man was een beetje verward. En begon over een t.v.-uitzending waar hij een bekende zanger met gitaar had gezien. Hij kon niet op de naam van de artiest komen en bleef daarom maar vragen of ik het soms geweest was. Ik moest hem daarin teleurstellen.

    De muziek bracht zijn gedachten wat tot rust. Na afloop vertelde hij verder. Dat hij net geopereerd was en daarvan nog aan het bijgekomen. Ik wenste de man een voorspoedig herstel toe. Hij vertelde daarop dat de operatie goed was verlopen en dat de vooruitzichten op een goed herstelproces gunstig leken. Want dat hadden de artsen hem verteld. Vervolgens nam hij een voorschot op zijn aanstaande herstel dat me ontroerde.

    Zijn gerimpelde handen omkrulden daarbij het laken en knepen erin terwijl hij met een vrolijke glinstering in de ogen zei: ‘en als het helemaal goed komt met me, nou dan heeft dit zeker daartoe bijgedragen. Hartelijk bedankt voor jouw komst!’ Nouja een muzikant is dan geen arts, dacht ik bij mezelf, maar een beetje mooie muziek kan in elk geval wel zorgen voor een mentale oppepper. En wie weet helpt het.

    01 mei

    Chocolade actie

    Begin mei hebben wij een muziek en chocolade actie opgezet. Met deze actie ontving elke Nederlandse IC een doos met Tony Chocolony repen, voorzien van een QR code die verwees naar een speciaal opgenomen lied bvoor de hardwerkende IC zorgmedewerkers.

    Met deze actie willen we al het zorgpersoneel een hart onder de riem steken en bedanken voor hun harde werk.

    Met een knipoog naar Sjakie en de Chocoladefabriek hebben wij onder de 500 chocoladerepen 5 Gouden Tickets verstopt. De gelukkige vinder ontvangt een muziekinteractie op zijn of haar IC.

    Kijk hier naar het filmpje.

    19 apr

    Meezingen – Kurt Efting

    ‘Deze patiënt is een echte liefhebber van muziek. Hij heeft wel 6000 cd’s in de kast staan thuis. Dus hij wil graag dat je komt.’ De verpleegkundige die met mij meeloopt voert onbewust de druk wat op om iets bijzonders te spelen.

    ‘Wat je ook moet weten’ vervolgt zij haar verhaal ‘is dat deze patiënt door zijn ziekte met enorme temperatuurschommelingen te kampen heeft. Zonder kleren of pyjama aan ligt hij daarom óp zijn dekens om zijn warmte kwijt te kunnen.’

    Ik speel de traditional ‘The water is Wide’ in een uitvoering van James Taylor met een verfijnde gitaarpartij die ik zorgvuldig ingestudeerd heb. Halverwege begint de man onverwacht mee te neuriën. Dat gaat steeds harder, zodat onze stemmen elkaar vinden. Publieksparticipatie is altijd een gunstig teken. En in dit geval al helemaal.

    De vraag dringt zich op wat ik hierna moet spelen voor deze muziekkenner. Lang nadenken of de vraag stellen kan ik niet, want na het liedje stelt de patiënt mij zelf al een vraag: ‘ken je André Hazes?’ Ik moet bekennen dat ik het nooit speel. Maar improviseren lukt wel. ‘Geef mij je angst’ blijkt zijn lievelingsnummer, dus dat zet ik in. De patiënt, die al wat geoefend had met neuriën, begint het eerste refrein direct mee te zingen. En zijn tekst komt er beter uit dan bij mij, nog afgezien van het mondkapje dat ik draag. De patiënt zingt gaandeweg steeds enthousiaster mee en kijkt mij betekenisvol aan. Zijn wijsvinger wiegt mee op de maat. In de stand van zijn vingers meen ik de greep rond het glas bier te herkennen dat zo goed smaakt bij een echt Hazes-nummer. De patiënt lijkt iets te willen inhalen dat hij lang heeft moet missen. Een paar dagen later blijkt hij niet de enige te zijn. 

    Ik hang wat voor de t.v. en zie twee zangers aan een talkshowtafel bij Beau van Ervendoorns. Het zijn Jeroen van der Boom en André Hazes Junior die herinneringen ophalen aan leven en werk van wijlen André Hazes. De talkshow gaat over een meezingspektakel waarbij duizenden Hazesfans straks weer luidkeels  ‘Geef me je angst’ mogen meebrullen. ‘Ja ik kijk er zo naar uit jongens’ roept Beau, die zijn enthousiasme nauwelijks kan bedwingen. Ik zie hem denken: wanneer kán dit weer? En ik gniffel in mezelf: twee dagen geleden Beau, op de IC. Met mondkapje op.